http://www.up.vatandownload.com/images/q3fnundhjt5g1npu33il.gif

جیغ ودادهای خسته کننده

دیگه از جیغ و فریادهای به موقع و بی موقع اش خسته شده اید؟ فریادهایش آرامش روانتان را بر هم زده حتی حالا دیگر جلوی دوست و آشنا ،شرمنده و خجالت زده می شوید؟ با خود می اندیشید که تمامی تدابیر ممکنه را به کار بسته اید اما چرا تغییری در این رفتار کودکتان به وجود نیامده است؟ احساس استیصال و درماندگی می کنید و می گوئید: چه کنم؟ این بچه روز به روز بدتر می شود

اگر احساس می کنید که دیگر تاب تحمل این رفتار کودکتان را ندارید ادامه این مقاله را مطالعه بفرمائید.

حقیقتی را می خواهم برای شما بازگو نمائیم که مسئولیت باور و یا عدم باور آن، برعهده خود شخص شماست.

روان شناسان معتقدند: بسیاری از والدین بالخص والدین مستاصل، به خاطر عدم شناخت و آگاهی از ویژگی های دوران کودکی و با عدم برخورداری از اصول بنیادین تادیب ،راه را خطا رفته و متعاقب آن موجب پرورش خصیصه های ناخوشایند رفتاری در کودکان می شوند که متاسفانه از تبعات منفی عدیده ی آن چه امروز و چه در آینده مفری نخواهند داشت.

آنچه که شما در این باب، به عنوان یک والد موظف به دانستن آنید این است که اگر کودک شما صدایش را بلند می کند و جیغ و فریاد می کشد،هدفش آزار و اذیت شما نیست،بلکه او سرشار از شور و حال و هیجان کودکی است که می خواهد به هر نحو ممکن آن را تخلیه نماید ؛ متاسفانه و یا خوشبختانه جیغ کشیدن یکی از طرق انتخابی فرزند شما برای تخلیه بار هیجانی وافرش است. کودک شما، به تازگی به کشف جدیدی از خود که همان قدرت صدایش است، شناخت حاصل نموده و درصدد آن است که ببیند با این صدا چه کارهایی می تواند انجام دهد.

اما در همین کوشش و خطای شناخت ویژگی های بدنی خود است که کودک در می یابد که می تواند با صدای خود ،اطرافیان بالخص والدینش را اداره و کنترل نمایند.

برخی از کودکان بسیار سریع می فهمند که می توانند با ایجاد صدا و فریاد، با هزینه کمترین انرژی و به عبارتی با سرعت نور، توجه پدر و مادر را جلب نمایند و به خواسته های معقول و نامعقول خود در اندک زمانی دست یابند، آنها با این روش به شما می گویند:”مامان/بابا ،به من نگاه کن، من اینجا هستم، من فلان درخواست را از شما دارم و…” و یا این که بدین طریق، مطالبه خواسته ای را می کنند که بالاجبار شما متقاعد به تهیه آن می شوید ، مثلا بیسگویت می خواهند…
به هنگام بیرون رفتن از منزل، برای پیشگیری از بهانه گیری های مکرر و جیغ زدن او، از خواب کافی، شکم پر و مثانه خالی او اطمینان حاصل نمائید بدین سان شما توانسته اید یکی از باب های مسبب و زمینه ساز جیغ و فریاد او را ببندید

با توجه به آنچه مورد عنایت شما قرار گرفت:

فکر می کنید چند درصد در جیغ و داد کشیدن فرزندتان نقش داشته اید و یا دارید؟

این سوال را نپرسیدم که موجب تکدر خاطر و یا متبلور شدن احساس گناه و یا احساس بی کفایتی در نقش والدینی شما شوم فقط خواستم بسان هشدار دهنده ای باشم که توجه شما را بیش از پیش بر این نقش خطیر و مهم و خود خواسته خود جلب نمایم . بی تردید شما به عنوان یک والد فهیم و دانا ،سعی خواهید نمود تدابیری را اتخاذ نمائید که بر آن اساس، بتوانید بر این مشکل رفتاری کودکتان فائق آئید ؛و ما نیز همراه شما راهکارهای موثر برای کنترل این وضعیت را از نظر می گذرانیم:
کودک جیغ جیغوی من

همگام با طبیعت کودکتان رفتار نمائید

خودتان را جای او بگذارید و اقتضاعات سنی اش را درک کنید. هیجان مولفه ی کتمان ناپذیر سن اوست.

هراز چند گاهی در یک فضای باز ، به دور از مزاحمت برای دیگران، شرایطی را فراهم آورید که کودکتان با صدای بلند فریاد بکشد؛ بهتر است خود شما نیز او را همراهی کنید.

درک و شناخت هیجان بدست آمده از انعکاس و پژواک صدایتان به شما کمک خواهد کرد تا حس کودکتان را از بلند شدن صدایش عمیقا بشناسید و ممانعت های بی جا از تخلیه این حس نداشته باشید.

برآورده کردن نیازهای اساسی او فراموش نشود

بسیاری از کودکان تاب تحمل گرسنگی، تشنگی و کمبود خواب را ندارند و این مسئله ای کاملا طبیعی است؛ لذا بهتر است،

به هنگام بیرون رفتن از منزل، برای پیشگیری از بهانه گیری های مکرر و جیغ زدن او، از خواب کافی، شکم پر و مثانه خالی او اطمینان حاصل نمائید بدین سان شما توانسته اید یکی از باب های مسبب و زمینه ساز جیغ و فریاد او را ببندید.

به اماکن عمومی و شلوغ بروید

برخی از والدین برای آسودگی خاطر خود و یا به خاطر شرمندگی خود از جیغ و داد کودک، سعی می کنند تا حد امکان کودک را به مهمانی و مکانهای پرتردد نبرند. برخی دیگر از والدین به اشتباه چنین تصور می کنند که در اماکن ساکت و دنج بهتر می توانند کودک خود را کنترل نمایند، این باور اندیشه ی غلطی بیش نیست چرا که این گروه از والدین به دست خود، یکی از بهترین طرق درمان رفتار ناپسند کودک را پس زده و آثار مثبت آن را نادیده گرفته وبدان بی توجه می شوند. اگر کودکتان را به خانه اقوام و دوستان بالخص مکانهای شلوغ(خیابان،مغازه،رستوران و …) ببرید،به هنگام جیغ زدن او، شما برحسب شرایط موقعیتی تان، تسلط بیشتری برای کنترل او خواهید داشت و کمتر دستپاچه خواهید شد و کمترین تقلا را خواهید نمود تا او از جیغ کشیدن دست بر دارد و آرام شود. از سوی دیگر با این کار، زمینه معاشرت با کودکان دیگر را برای او فراهم خواهید ساخت و کودک شما بی تردید می تواند از دیگر الگوهای رفتاری هم سن و سالان تقلید نماید و دیگر طرق رفتاری را بیاموزد.
اگر کودکتان به خاطر خوشحالی جیغ می زند،سعی کنید با او بگو مگو نکنید با لبخندی آرامش بخش و نشان دادن رفتارهایی که حاکی از سهیم شدن شما در شادی اوست ، او را به آرامش دعوت نمائید و از او بخواهید برای ابراز خوشحالی اش همان تن صدایی را به کار گیرد که معمولا برای حرف زدن استفاده می نماید
او را به صحبت کردن با صدای آرام تشویق نمائید

اگر صدای جیغ و داد او، شما را اذیت می کند، هرگز صدایتان را بلند نکنید و مقابله به مثل ننمائید که در این صورت شرایط وخیمتر خواهد شد.تن صدایتان را پایین آورید تا او برای شنیدن صدای شما، مجبور به آرامش و سکوت شود، سپس به آرامی به او بگوئید:” عزیزم،صدای جیغ تو مرا اذیت می کند ،چون سردرد می گیرم”.

مدبرانه و قاطعانه با رفتار جیغ زدن کودکتان مواجه شوید

اگر کودکتان به خاطر خوشحالی جیغ می زند،سعی کنید با او بگو مگو نکنید با لبخندی آرامش بخش و نشان دادن رفتارهایی که حاکی از سهیم شدن شما در شادی اوست ، او را به آرامش دعوت نمائید و از او بخواهید برای ابراز خوشحالی اش همان تن صدایی را به کار گیرد که معمولا برای حرف زدن استفاده می نماید.اما اگر جیغ کشیدن او مطالبه یا تحمیل خواسته ای به شماست تا حد امکان سعی نمائید عکس العمل خنثی داشته باشید و با رفتار خود به او بفهمانید با جیغ و داد کردن به هدفش نخواهد رسید و شما به او و خواسته هایش توجهی نخواهید داشت.

اگر صدای جیغ و دادش روی اعصابتان راه می رود بهترین کار این است که او را به یک اتاق هدایت نمائید و در را روی او بسته و به او بگوئید: تا زمانی که دوست دارد داد و فریاد بکشد و تا خاتمه ندادن به این رفتار خود، حق خارج شدن از اتاق را نخواهد داشت .در این زمینه کاملا قاطعانه برخورد نمائید و اجازه ندهید حس دلسوزانه پدرانه/مادرانه بر شما غالب شود؛چرا که کودک با درک اندک تعقیب ملموس از جانب شما، جلی خواهد شد و مجددا شگرد خود را از سر خواهد گرفت.

کودک جیغ جیغوی من

به احساسات کودکتان توجه نمائید

اگر کودک برای جلب توجه شما جیغ و داد می کند، از خودتان بپرسید که چه عاملی و یا چه رفتاری از شما باعث این واکنش او شده است؟ناراحتی ها ، نیازها و خواسته ها و خستگی های او را بررسی کنید.

اگر فکر می کنید محیطی که در آن قرار دارید-مثلا سوپر مارکت شلوغ- برای کودکتان غیرقابل تحمل است ،سریعا به خرید خود خاتمه دهید و آن را به زمان دیگری موکول کرده و محل را ترک نمائید.

گاهی اوقات سردرگمی و کلافگی کودک به خاطر افراد زیاد و شلوغی دور و برش است که او را وادار به جیغ و داد می کند اما گاهی استفاده و بهره گیری از چنین موقعیتی و قرار دادن پدر و مادر در رودربایستی ومتعاقب آن دستیابی به یک هدف، علت جیغ و داد کودک است ؛که در چنین شرایطی هرگز تسلیم نشوید . چون اگر این کار را انجام دهید،این رفتار را در او تقویت می کنید و کودک خواهد دانست از این پس با جیغ زدن می تواند به خواسته هایش برسد.

تا حد ضرورت ،سعی نمائید خواسته او را به تعویق بیندازید؛مثلا، اگر برای خرید یک شکلات فریاد می کشد به آرامی به او بگوئید:می دانم که شکلات می خواهی، اما باید صبر کنی تا ما به کارهای مهمترمان برسیم، وقتی خواستیم به خانه برگردیم برای تو شکلات می خریم”.

کودکتان را سرگرم نگاه دارید

کارها و فعالیت های روزانه را برای او جالب توجه و جذاب بگردانید :

* برنامه فعالیت هایتان را برای او توضیح دهید. مثلا، قبل از این که از خانه بیرون بروید با او درباره کارهایی که قرار است بیرون از منزل انجام دهید، صحبت کنید ،حتی انجام برخی از کارها را به او محول کنید. بدین طریق شما با مشغول کردن ذهن او ،مانع بهانه تراشی ها و جیغ و دادهایش شده اید و فکر او را از جیغ زدن منحرف ساخته اید.پ

* به او اسباب بازی و تنقلات دهید.البته باید یادآور شوم این کار را قبل از جیغ زدن او انجام دهید .اگر اسباب بازی و خوراکی را بعد از جیغ زدنش به او دهید این رفتار در او تقویت شده و در خزانه رفتاری اش ثبت شده و از این پس در زمان مقتضی از آن استفاده خواهد نمود.
از طریق بازی نقش الگوهای صحیح رفتاری را به او بیاموزید حتی گاهی بازی الگوهای منفی رفتاری همانند جیغ کشیدن، می تواند کودک را به زشتی و نامناسب بودن این رفتار آگاه نماید

* بازی با او را فراموش نکنید. بسیاری از مقررات و آداب ارتباطی را می توانید از طریق بازی و کتاب خواندن به کودکتان بیاموزید. مثلا سناریوی یک مهمانی، خرید از سوپر مارکت و… را تعبیه نمائید و از طریق بازی نقش الگوهای صحیح رفتاری را به او بیاموزید حتی گاهی بازی الگوهای منفی رفتاری همانند جیغ کشیدن، می تواند کودک را به زشتی و نامناسب بودن این رفتار آگاه نماید.

بخش خانواده ایرانی تبیان

شما میتوانید دیدگاهی بگذارید، یا بازخوردی از سایتتان.

دیدگاهی بگذارید

عضو خوراک مطالب شوید مرا در توییتر دنبال کنید!